Donderdag 19 juli 2007
Van de partij: Hans, Peter, Annelies en Jeroen. Op het veldje naast ons ook een aantal nobele onbekenden die het spel der spelen speelden.
Spelverloop: voorzitter Hans lijkt te lijden onder de feesten, zijn concentratie is ver zoek. Annelies deelt in de klappen, Peter en Jeroen spelen op niveau. Eerste spel Hans – Peter, Peter wint. Annelies – Jeroen, Jeroen wint. We beslissen daarna om elk om beurt een spelletje samen te spelen. Wisselende ploegen met wisselend succes! Peter en Jeroen komen er als beste team uit. Ze lappen Hans en Annelies een 13-1 en een 13-2 aan hun broek. Net geen Fanny! Bij het vallen van de avond vertrekt Annelies naar huis, en beslissen de jongens nog een spelletje te spelen. Hans herpakt zich, maar moet de overwinning toch aan Jeroen laten. 13-12-11! Spannend én van hoog niveau!
Jeroen: 4
Peter: 4
Hans: 1
Annelies: 2
Woensdag 18 juli 2007
Het kwam er nog eens van: een wedstrijdje, en dat tijdens de Gentse Feesten! Peter en Hans arriveerden eerst aan de pleintjes, bezet door bejaarden. Toen de regen even om de hoek kwam piepen stoven die echter weg naar hun kantine. Er kon gespeeld worden! Maar niet voor lang. De ouden van dagen kwamen terug opdagen. Ze hadden de veldjes gereserveerd voor een heus toernooi, en dat zonder ons uit te nodigen! Schandalig! Nu ja, nadat ze hun spelletjes hadden afgewerkt, en Jeroen en Annelies ondertussen waren toegesneld, kon het spel verdergezet worden. Wie wat won, en wanneer is ons een beetje onduidelijk, (Laat het ons op de feesten steken), maar leuk was het alleszins! Niet? Moppersmurf?
Voetnoot: Na de eerste strubbelingen bleken voornoemde gepensioneerde medemensen best ok. Ze nodigden ons zelfs uit hun overdekte structuur te gebruiken bij regenweer! Bedankt ‘Bassijntjes’!
Tirer oftewel schieten, niet met het geweer, maar met ballen. Frankrijk-België, ik denk dat Belgen Fransen zijn. Mik maar met mate, een tip voor ons volgend spelletje.
(Meer…)
Zaterdag 7 juli 2007, Gent, Dobbelslot
Tussen de woonblokken aan de klinieken ligt verscholen in het groen een grindbaantje dat lijkt te kunnen dienen als petanqueveld. Maar schijn bedriegt, dat leerden we al toen we nog jong waren, en mooi. De eerste keer, en misschien meteen de laatste, dat we dit veld bespelen. Een mens wordt er zowaar wat weemoedig van. Het baantje in kwestie ligt er wat verwaarloosd bij. Het gras heeft een weg gevonden door de grindlagen heen. Spelende kinderen hebben het herschapen tot een cross country parcours vol putten en peuken, en heel de buurt gebruikt het als sluipweg naar de lidl of den aldi. Maar als de zon schijnt zijn we blij, en niks kan dat in de weg staan!
De spelkwaliteit valt af te meten aan de kwaliteit van de baan. Zijn we nu echt zo slecht? Maar neen, de baan zuigt! De voorzitter van ons clubje laat het echter niet aan zijn hart komen. Hij smijt een paar loepzuivere balletjes. Hij lijkt af te stevenen op een gemakkelijke overwinning, maar Jeroen gooit roet in het eten, en gaat met de eer lopen.
(Meer…)
Donderdag 5 juli 2007, Gent Kaatsspelplein.
Hopend op droogte trokken wij voor de derde keer naar het petanqueveldje in het Patershol. Herr O. had zijn opklapstoeltje bij, voor zijn hardnekkige rugpijn. LaLissy had een dipje, en begreep de baan niet. Jeroen liet dat alles niet aan zijn hart komen, en had er wel zin in. Na twee spelletjes dienden wij er echter alweer de brui aan te geven, omwille van een overtrekkende regenbui. De weergoden blijven in gebreke!
Consumptie: Le Cavalier-Roi (Grand Vin de Bordeaux, 2006)
Deelnemers en Stand:
LaLissy: 0
Jeroen: 0
Herr O.: 2
Proficiat voorzitter!
Zondag was het dus zover: ons eerste petanquetornooi. We zouden ons eindelijk eens kunnen meten met de crème-de-la-crème van petanqueminnend België. De zon priemde voor het eerst sinds weken weer eens door de wolken, en na een deugddoende maaltijd hadden we de vorige avond beslist allemaal eens vroeg te gaan slapen, kwestie er fris op te staan. Na aankomst aan de terreinen van PCGent, en het aanschouwen van de concurrentie zonk de moed ons even in de schoenen. Onze voorzitter maakte gewag van een hardnekkige pijn in de rug, coolville kampte nog met de gevolgen van een gebroken rib en als klap op de vuurpijl had Jeroen de Pastis vergeten. Desalniettemin schoten wij (KPCG2) uit de startblokken en sloten ons eerste spelletje af met een overwinning. Gedupeerden van dienst: ‘het gevaar uit de hoogte’ kortweg: ‘uit de hoogte’. Daarna ging het alleen nog bergaf (net als het terrein van PCGent trouwens!), en na twee roemloze nederlagen eindigden wij in de onderste regionen van het klassement.
De loftrompet dient echter geblazen voor ons tweede team (KPCG1). LaLissy, PW en Gunther, die na een mindere start tegen ‘the Golden Girls’, zichzelf volledig herbronden en een ereplaats op het podium bij elkaar smeten. Proficiat vrienden! De gewonnen fles ‘Gérard Gratiot Champagne’ staat fris om gedegusteerd te worden bij ons volgend wedstrijdje.
-We laten nu één der spelers van KPCG1 aan het woord.-
Wij van KPCG 1 hebben eerst bibbergeld betaald tegen Leona en haar twee vriendinnen; tussen hun pissen en paffen door stonden we plots 7-1 achter, gelukkig hebben we de match alsnog met 13-7 kunnen uitspelen, maar met zweet in de handen. Onze tweede match was een pareltje. Het trio van 1 dame en een pa en zijn zoon maakte het ons niet gemakkelijk en toen we 11-7 achterstonden zag het er dan ook slecht uit. Op sleeptouw genomen door een verbluffend goeie Annelies wonnen we alsnog met 13-11 en lieten we onze ervaren tegenstanders een beetje verrast en verweesd achter. Onze derde wedstrijd was een thriller, we kwamen snel 7-0 achter tegen de drie Antwerpse jongemannen, maar we herpakten ons en kwamen terug tot 12-12, één allerlaatste bal (één van ons) moest beslissen over winst of verlies maar de bal rolde net niet voldoende door… 13-12 verloren.
-Dank u Gunther.-
(Meer…)
